خلاف آن توهّم شود ، انشاءاللَّه تعالى شما هرگز انكار ضرورى نمىكنيد . در خاتمه اين آخرين نامه‌اى است كه به حضورتان مىنويسم و اگر نامه‌ى ديگرى به نام حضرت‌عالى رسيد با كمال معذرت پذيرفته نخواهد شد . « 1 » ابوطالب تجليل التبريزى 23 / 5 / 73 « پاسخ نامه‌ى سوّم » بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم با عرض سلام - كه مانند پذيرفتن پاسخ نامه‌ى سوّمتان از آن [ هم ] معذور بوديد - گر چه به علت اعتذارتان اين پاسخ خدمتتان ارسال نمىشود ، ولى به منظور تكميل بحث و آگاهى خوانندگان و خواهندگان حقيقت عرض مىشود ، شما در اين نامه اصرار داريد - مانند بعضى ديگر از فقها - آيه‌ى قصر از دلالت بيفتد تا مجالى وسيع براى ادلّه‌ى ديگر بازگردد . شما اصرار داريد « فإذا اطمأننتم » به معنى سكون و آرامش پس از برگشت از سفر است ، با آن كه شرط اصلى « إن تقصروا » ، « إن خفتم » است ، بلكه اصولًا « إذا ضربتم » ظرفيه است و نه شرطيه ! « 2 » چنان‌كه در تيمم بدل از وضو و غسل هم « أو على سفر » تنها بيان‌گر زمينه‌ى نيافتن

--> ( 1 ) - / قال الامام علي عليه السلام : « . . سيأتى عليكم من بعدى زمانٌ . . . نَبذَ الكتاب حملتُه . . . فالكتاب و اهل الكتاب في ذلك الزمان طريدان منفيّان و صاحبان مصطحبان في طريق واحد لا يؤويهما مؤوٍ » « . به زودى بر شما بعد از من زمانى مىآيد كه . . . عالمان دين [ معانى آيات ] قرآن را [ دور ] مىافكنند . . . پس قرآن و اهل قرآن در آن زمان ، طرد شدگان حذف شده [ از جامعه ، امّا ] همراهانى همگام [ با هم ] در يك راه هستند [ ولى ] هيچ پناه دهنده‌اى ، آن دو را پناه نمىدهد . » ( بحارالانوار ، ج 74 ، ص 365 ) و ( نهج البلاغة ، خطبه‌ى 147 ) ( 2 ) - / بدين معنى كه ظرفيه است و نه شرطيه‌ى محضه